جستجو در سایت

مدیریت زنجیره تامین چیست ؟


SCM

مفهوم مدیریت زنجیره تامین بر دو ایده اصلی استوار است. اول این است که عملا هر محصول که به کاربر نهایی می رسد نشان دهنده حاصل تلاش جمعی از سازمان های متعدد است. این سازمان ها در مجموع به عنوان زنجیره تامین نامیده می شود.

ایده دوم این است که در حالی که زنجیره تامین برای یک مدت طولانی وجود داشته است، بسیاری از سازمان ها تنها توجه خود را به آنچه که در درون سازمان اتفاق می افتد معطوف  میکنند. تعداد کسب و کارهای کمی که تعداد بسیار اندکی مدیریت شده اند تا تمامی زنجیره فعالیت هایی که در نهایت باعث می شوند که محصولات به مشتری نهایی برسند بفهمند. در نتیجه زنجیره های تامین از هم متلاشی و اغلب بی تاثیر می شوند.

پس، مدیریت زنجیره تامین، مدیریت فعال از فعالیت های زنجیره تامین برای به حداکثر رساندن ارزش مشتری و دستیابی به یک مزیت رقابتی پایدار است. این – مدیریت زنجیره تامین- یک تلاش آگاهانه توسط شرکت های زنجیره تامین برای توسعه و اجرای زنجیره تامین به موثرترین و کارآمد ترین شکل ممکن را ارائه می کند.فعالیت های زنجیره تامین همه چیز را از توسعه محصول، یافتن منابع، تولید و تدارکات پوشش می دهد همانگونه که به سیستم های اطلاعاتی برای هماهنگ کردن این فعالیت ها نیاز است.

سازمان هایی که زنجیره تامین را تشکیل می دهند، از طریق جریان فیزیکی و جریان اطلاعات به یکدیگر متصل شده اند. جریان فیزیکی شامل جابه جایی، انتقال و ذخیره سازی کالا و مواد است. آنها قابل رویت ترین قسمت های زنجیره تامین هستند. اما به همان اندازه جریان اطلاعات مهم است. جریان اطلاعات اجازه می دهد تا شرکای مختلف زنجیره تامین برنامه های بلند مدت خود را هماهنگ کنند، و زنجیره تامین جریان روز به روز کالاها و بالا و پایین شدن مواد را کنترل کند.

در دو دهه ۶۰ و ۷۰ میلادى، سازمان‌ها براى افزایش توان رقابتى خود تلاش مى‌کردند تا با استاندارد سازى و بهبود فرایندهاى داخلى خود محصولى با کیفیت بهتر و هزینه کمتر تولید کنند. در آن زمان تفکر غالب این بود که مهندسى و طراحى قوى و نیز عملیات تولید منسجم و هماهنگ، پیش‌نیاز دستیابى به خواسته‌هاى بازار و درنتیجه کسب سهم بازار بیشترى است. به همین دلیل سازمان‌ها تمام تلاش خود را بر افزایش کارایى معطوف مى‌کردند.

در دهه ۸۰ میلادى با افزایش تنوع در الگوهاى مورد انتظار مشتریان، سازمان‌ها به طور فزاینده اى به افزایش انعطاف پذیرش در خطوط تولید و توسعه محصولات جدید براى ارضاى نیازهاى مشتریان علاقه مند شدند. در دهه ۹۰ میلادى، به همراه بهبود در فرایندهاى تولید و به کارگیرى الگوهاى مهندسى مجدد، مدیران بسیارى از صنایع دریافتند که براى ادامه حضور در بازار تنها بهبود فرایندهاى داخلى و انعطاف پذیرى در توانایى‌هاى شـــــرکت کافى نیست، بلکه تامین کنندگان قطعات و مواد نیز باید موادى با بهترین کیفیت و کمترین هزینه تولید کنند و توزیع کنندگان محصولات نیز باید ارتباط نزدیکى با سیاست‌هاى توسعه بازار تولید کننده داشته باشند. با چنین نگرشى، رویکردهاى زنجیره تامین و مدیریت آن پا به عرصه وجود نهاد. از طرف دیگر با توسعه سریع فناورى اطلاعات در سال‌هاى اخیر و کاربرد وسیع آن در مدیریت زنجیره تامین، بسیارى از فعالیت‌هاى اساسى مدیریت زنجیره با روش‌هاى جدید درحال انجام است.

بر خلاف برخی از اصطلاحات در مدیریت که تعاریف مختلفی دارند، زنجیره ی تامین از نگاه همه ی مدیران مفهومی واحد دارد. زنجیره ی تامین شامل تمام کسب و کارها و واحدهایی است که به طور مستقیم یا غیر مستقیم تامین کننده و برطرف کننده ی تقاضای مشتری نهایی هستند. برخلاف آن چه غالب مردم در ذهن دارند، عناصر واسطه در مدیریت، زائد و مضر تلقی نمی شوند. زنجیره ی تامین تنها شامل تولید کنندگان نیست، بلکه علاوه بر تولید کنندگان شامل تمام عواملی است که مواد اولیه ی مورد نیاز کارخانجات را تامین می کنند، آنها را می فروشند، آنها را حمل می کنند، انبار می کنند و همچنین شامل فروشندگان و توزیع کنندگان محصول نهایی است. پر واضح است که با حذف و یا کمرنگ کردن نقش هر کدام از این عوامل، زنجیره ی تامین به درستی عمل نکرده و نه تنها آن حلقه از زنجیر از کار باز می ماند بلکه ادامه ی فعالیت بقیه ی حلقه ها را نیز مختل خواهد کرد.

زنجیره ی تامین شامل تمام واحدهایی است که در برطرف کردن نیاز مشتری، موثر هستند. علاوه بر موارد مذکور واحدهای بازاریابی، مهندسی، طراحی و … نیز بخشی از زنجیره ی تامین هستند. یک مشتری را تصور کنید که برای خرید یک پودر شوینده وارد یک فروشگاه بزرگ مثل وال مارت می شود. زنجیره ی تامین با مشتری و نیاز آنها برای پودر شوینده آغاز می شود مرحله ی بعدی فروشگاه وال مارت است که مشتری از آن دیدن کرده است و پس از آن انبارهای وال مارت که محصولات در آن انبار شده اند بخشی از زنجیره ی تامین هستند. شرکت پخش و توزیعی که محصولات را از تولید کننده اش تحویل گرفته، سفارشات را مدیریت کرده و آن را با استفاده از تریلی، کامیون و … برای وال مارت آورده است بخشهای بعدی این زنجیره هستند. پس از آن نوبت به تولید کننده می رسد و پس از آن شرکتهای پخش مختلفی که مواد اولیه را به تولید کننده ی پودر رسانده اند و خود تولید کنندگان مواد اولیه از جمله زنجیره ی تامین یک پودر شوینده هستند.

در زیر پنج بخش اصلی مدیریت زنجیره تامین می آید :
۱ – برنامه ریزی – این بخش استراتژیک مدیریت زنجیره تامین میباشد . مدیریت منابعی که جهت برآوردن نیاز مشتری برای محصول و یا سرویس شما استفاده میشوند . نیاز به برنامه ریزی استراتژیک میباشد . بخش عمده برنامه ریزی , پیاده سازی مجموعه مقیاسهایی است برای نظارت بر زنجیره تامین بطوریکه , بهینه و مقرون بصرفه بوده , کیفیت و ارزش مورد نظر مشتری را تامین کند .
۲ – منابع – تامین کنندگانی را که محصولات و خدمات مورد مصرف برای ساخت محصولات و خدمات شما را در اختیارتان قرار میدهند انتخاب کنید . روندهای قیمت گذاری , تحویل و پرداخت به این تامین کنندگان را مشخص کرده , مجموعه ای از مقیاسهای نظارت و بهینه سازی ارتباط با آنان را فراهم آورید . سپس روندهای مدیریت انبار شامل دریافت مرسولات , بازبینی وانتقال محصولات و خدمات را به خط تولید خود به علاوه نحوه اختیار دادن پرداخت به تامین کننده را مشخص کنید .
۳ – تولید – فعالیتهای لازم جهت تولید کنترل کیفی , بسته بندی و آماده سازی جهت ارسال مرسوله را برنامه ریزی کنید . سطح کیفیت , خروجی تولید و بهره برداری کارگران و کارمندان را اندازه گیری کنید .
۴ – ارسال – این بخش اکثرا” تدارکات نامیده میشود در این بخش شما باید دریافت سفارشات مشتریان را هماهنگ کنید , شبکه ای از انبارهای کالا آماده کنید و روشهای حمل کالا به مشتری و پرداخت را انتخاب کنید .
۵ – ارجاع – بخش اشکالات زنجیره تامین شبکه ای را برای مرجوع ساختن کالاهای معیوب و تولید از طرف مشتریان فراهم آورید .

منابع :

http://scm.ncsu.edu/scm-articles/article/what-is-supply-chain-management

http://www.myindustry.ir/scheduling-and-production-management/article/supply-chain.html

www.industryinfobase.ir


ادامه مطلب

بستن پنجره
تبلیغات
جستجو در سایت